Markt 39-41

Het gebouw werd in de 14e eeuw gebouwd op de plaats van een eerder gebouw. De naam gaat waarschijnlijk terug op de adellijke familie Lewe. In de middeleeuwen verwees het "stein"-gedeelte van de naam naar een gebouw van massief natuursteen, in tegenstelling tot de vakwerkhuizen die in die tijd gebruikelijk waren. Door de eeuwen heen diende het gebouw als woonhuis, herberg en herberg, en soms kwam het gilde "Zunft zum Löwenstein" hier bijeen. In het midden van de 18e eeuw werden Haus Löwenstein en het naburige, smallere Haus zum Wolf samengevoegd en kregen in 1905 zelfs een uniforme gevel in neogotische stijl, grote etalages en een balkon. Tussen 1969 en 1973 liet Leo Hugot het linkerdeel van het huis volledig herbouwen in beton en baksteen. Het rechterdeel van het huis werd daarentegen in middeleeuwse staat hersteld en de historische gevel werd ingrijpend verbouwd. De kantelen en hoektorentjes zijn inderdaad overgebleven van historische illustraties, maar de exacte details zijn creatief nagemaakt. Hugot modelleerde het ontwerp van de marktgevel naar overblijfselen van middeleeuwse gebouwen en naar gotische gebouwen in andere steden zoals Neurenberg en Trier.

Als je naar de muren kijkt, is het gemakkelijk om de vele, meestal lichter gekleurde toevoegingen te onderscheiden van de oude, ruw gehouwen bakstenen van het middeleeuwse gebouw. Bovenaan de gevel zijn de wapenschilden van de in 1972 opgenomen gemeenten geïntegreerd in het gevelontwerp van het huis. Op de hoek van het huis staat het gouden standbeeld van de brugheilige Johann von Nepomuk uit 1747. Wacht, brug? Ja, de Pontstraße, die hier eindigt en het Latijnse woord "pons" voor "brug" bevat, stak de Johannisbach onder de marktheuvel over.

Gotische gebouwen in andere steden dienden als voorbeeld voor architect Leo Hugot voor de reconstructie van de gevel.

Huis Löwenstein is een bijzonder geval van reconstructie in Aken, omdat een bestaand gebouw werd gereconstrueerd op basis van enkele overblijfselen en analogieën. Als een uitstekend voorbeeld van creatieve monumentenzorg kan de herbestemming van Huize Löwenstein zeker kritisch worden bekeken vanuit het perspectief van vandaag.