Persberichten

Voor veel mensen ligt het grootste geluk op aarde, zoals je weet, op de rug van een paard. En waar kun je in Aken mooier paardrijden dan in het Akense bos? Er zijn zo’n 70 kilometer aan gemarkeerde ruiterpaden en ruiterpaden in het stadsgebied van Aken. Die moeten goed onderhouden worden, zodat ze veilig blijven en goed bruikbaar zijn voor ruiters en amazones. Van de Augustinerweg aan de Eupener Straße tot Hitfeld, de Klausbergweg, de Osterweg tot Siebenwege en de Postweg is er de afgelopen weken hard gewerkt.

Veel werk: Elk jaar wordt langs alle ruiterpaden en ruiterbermen de berm, dus de berm naast de ruiterpaden, gemulcht en wordt minstens om de twee jaar het ‘zichtprofiel’ gesnoeid, bij heggen en waar nodig zelfs jaarlijks, om gevaren te minimaliseren en de ruiters en ruiteressen genoeg hoofdruimte te geven. Concreet betekent dit: takken van bomen en struiken die in de paden groeien, worden teruggesnoeid. Bij alle werkplanningen blijft ook altijd het ecologische aspect centraal staan: zo worden de bermen en greppels pas relatief laat, eind juli, gemaaid of bewerkt, zodat insecten op dat moment genoeg ander voedsel vinden en de metamorfose van de amfibieën grotendeels is voltooid. Dan staan het gras en het onkruid al hoog en belemmeren ze voor paard en ruiter het zicht op het eigenlijke pad. Wilde zwijnen zoeken deze plekken graag op, op zoek naar wormen en ander voedsel, en wroeten de paden om. Daardoor kunnen er struikelgevaren ontstaan die dan niet meer goed te zien zijn. Ook die moeten worden hersteld.

De paden worden bijna een jaar van tevoren bekeken – meestal na een visuele controle door medewerkers van het bosbeheer, maar ook op basis van tips van ruiters – en het jaar daarop aangepakt. Natuurlijk zijn het vaak de drukbezochte paden die als eerste aan de beurt zijn, maar niet alleen die. De afgelopen jaren zijn de steeds vaker voorkomende zware regenbuien een groeiend probleem gebleken, die vaak hele stukken pad beschadigen. Soms moeten dan complete paden weer worden hersteld en moet ook de waterafvoer flink worden aangepast, zoals bijvoorbeeld op de Grünweg in de steile stukken.

De tijd om de werkzaamheden uit te voeren is krap: de werkzaamheden aan de ruiterpaden worden voornamelijk gefinancierd via de subsidie voor ruiterpaden en kunnen daarom alleen worden uitgevoerd binnen een paar maanden waarin een financiële toekenning van het districtsbestuur geldt – meestal tussen juni en oktober. Alle werkzaamheden die via een aanbestedingsprocedure aan externe bedrijven worden uitbesteed – en die pas na ontvangst van het besluit van start gaan – moeten uiterlijk eind november met het districtsbestuur worden afgerekend, waardoor de absolute deadline voor de werkzaamheden in het bos midden november is.

Wat betekenen de borden? Wie mag er gebruikmaken van de paden?
Ruiterpaden en ruiterbermen zijn duidelijk aangegeven. Een groot blauw bord – met een diameter van 42 centimeter – met daarop een witte ruiter betekent niet ‘Let op, hier kunnen paarden komen’, maar geeft een pad aan dat uitsluitend door ruiters mag worden gebruikt, dus een puur ruiterpad. De kleinere variant – dus een blauw bord met een witte ruiter en een diameter van 12 centimeter – geeft een zogenaamde ruiterberm aan, een ruiterpad dat parallel loopt naast een bosweg. Ook dit pad is uitsluitend gereserveerd voor ruiters en amazones met hun paarden. Omgekeerd geldt echter ook: ruiters en amazones mogen alleen op ruiterpaden en ruiterbanen rijden. Andere paden mogen ze alleen gebruiken als ze hun paarden aan de teugel leiden.

Deze strikte scheiding is bedoeld voor de veiligheid van alle bosbezoekers: paarden zijn schrikachtige dieren en hun reacties – doorlopen, uitvallen, steigeren of iets dergelijks – op onverwachte situaties zijn niet altijd te voorspellen. Aparte paden voor paard en ruiter of amazone dienen dus ter bescherming.