Neupforte 8-10

Het gebied rond de Neupforte en de Mostardstraße maakte deel uit van herontwikkelingsgebied III. Al in 1968 begon de stad huizen in dit gebied op te kopen en met muren voor te bereiden, niet in de laatste plaats om kraken te voorkomen. Naast het creëren van nieuwe woonruimte zou de straat ook worden verbreed met nieuwe rooilijnen. Toen Leo Hugot ook nog eens begon met het slopen en vervangen van de oude huizen aan de rechterkant, werd er een burgerinitiatief gevormd. Ondanks het verzet begonnen de renovatiewerkzaamheden in de wijk in 1975. In 1980 werden de twee huizen aan Neupforte 8 en 10 voltooid door architect Kurt Nellessen.

Op de plek van het huidige Neupforte 8 stond een woongebouw van tweeënhalve verdieping met een begane grond nog in barokstijl, eenvoudige bovenverdiepingen en een zadeldak. Het naburige, door de oorlog beschadigde hoekgebouw nr. 10 dateert uit de Historicistische periode. Beide huizen werden in 1980 vervangen door nieuwbouw met de historische bakstenen en arduinen gevels.

In huis nr. 8 werd de bestaande vierassige raamstructuur van de begane grond hergebruikt. In plaats van eenvoudige ramen op de bovenverdieping plaatste de werf muren van blauwe steen en werden beide bovenverdiepingen ca. 50 cm verhoogd. Het schuine dak werd vervangen door een hoog mansardedak, waardoor aanzienlijk meer leefruimte mogelijk werd. Bij nr. 10 valt vooral het opvallende hoekbeslag met figuurnis op, dat afkomstig is van een gesloopt pand uit 1738 aan het Klosterbongard. Andere stijlen kwamen uit de Eilfschornsteinstraße en vermoedelijk uit Burtscheid.

De veranderingen aan Neupforte 8 waren allemaal gericht op het creëren van meer leefruimte. De plafonds werden verhoogd en het dak vervangen. Het bijzondere aan Neupforte 10 is de opvallende hoekconstructie met een beeldennis.

De protesten bereikten hun hoogtepunt met het herontwikkelingsgebied III in de jaren 1970. De sloop van historische structuren en de aanpak van de stad werden zwaar bekritiseerd. Maar Leo Hugot werd ook persoonlijk aangevallen als een "uitvoerder van de wil van het kapitaal" en voorstander van het creëren van een "paradijs voor de rijken". Deze tegenbeweging, die overigens in heel Duitsland oplaaide als gevolg van burgerprotesten tegen verdere sloop en het verlies van historische bouwcultuur, was een voorbode van de op handen zijnde monumentenbeschermingswetten van 1980.