Jakobstrasse 10

De Jakobstraße, die teruggaat tot de Romeinse nederzetting, was een van de belangrijkste straatassen in de historische stad, waar zich voornamelijk handelaren, kooplieden en burgers vestigden. De continuïteit van de bouwplaatsen was navenant hoog en de huizen die hier tot de naoorlogse periode stonden, waren overwegend 17e/18e-eeuwse gebouwen op veel oudere kelders en funderingen. Na de sloop van het oude gebouw werd het huis herbouwd onder leiding van de stadsconservator Hugot met delen van de gevel van Judengasse nr. 2 uit 1819.

De gemoderniseerde hoofdgevel aan de Jakobstrasse met getransloceerde historische gevelelementen wordt aangevuld met een moderne zijgevel aan de Judengasse. Terwijl de geïdealiseerde hoofdgevel met baksteen, arduin, glas-in-loodramen en een zadeldak met kleine dakkapellen bijdraagt aan het historische straatbeeld, zorgen de andere gevels met betonnen elementen, balkons en ongedeelde ramen voor een hedendaags contrast. In geïsoleerde gevallen zijn hier echter ook historische elementen te ontdekken: Het ronde raam (het zogenaamde ossenoog) in de gevelzone is waarschijnlijk afkomstig van het huis aan de Templergraben 79, het grote arduinen portaal is oorspronkelijk afkomstig van het huis aan de Peterstraße 45, en in de binnenplaatsmuur is een terracotta stadsadelaar verwerkt, die afkomstig is van de voormalige uitbreiding van het badhuis "Koningin van Hongarije" in de Buchkremerstraße.

Historische gevelelementen moesten worden aangepast aan moderne verdiepingshoogten.

Het gebouw heeft een bijzondere plattegrondstructuur: Alle kamers zijn radiaal gerangschikt rond een centraal trappenovaal. De centrale plaatsing van het trappenhuis maakt het mogelijk om de verdiepingshoogte aan de achterkant te veranderen. Dit betekent dat er aan de kant van de binnenplaats twee verdiepingen meer kunnen worden gebruikt dan aan de straatkant. De helling van de Judengasse werd zo optimaal benut.