Lezing – „Een taal van liefde“

Loretta Würtenberger en Hubertus Graf Zedtwitz vertellen over liefde in allerlei vormen: de liefde voor hun paarden, voor de natuur om hen heen en, op vriendschappelijk vlak, ook voor elkaar. Samen met Hubertus, de trainer en vriend, zoekt Loretta de harmonie met haar lievelingspaard – de donkerbruine Hannoveraanse merrie Grace. Tijdens de vele uren op de manege komt ze er al snel achter dat paardrijden niet draait om bevelen en gehoorzamen, maar om vriendschap en een band. Ruiterstermen als ‘aanleg’, ‘hulpen’, ‘losheid’ of ‘doorlaatbaarheid’ worden in de gesprekken met Hubertus een metafoor. Samen ontdekken ze dat de taal van de paardensport in werkelijkheid een taal van liefde is. Hun leerproces wordt een reis: naar de geschiedenis van de meer dan vijfduizend jaar durende symbiose tussen paard en mens, naar filosofie, architectuur en literatuur, en steeds weer naar de kunst, waarin het paard alomtegenwoordig is. Maar de zoektocht naar Grace is vooral een reis naar jezelf: want pas als Hubertus en Loretta hun eigen ritme hebben gevonden, kunnen ze samen met hun tegenpool – of dat nu een paard of een mens is – het ritme vinden.